خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز گردِ چشمۀ حیوان برآمده ست نباتشدرونِ چشمۀ حیوان لبالب آب حیاتش
۲
هلاکِ مطلقِ خود را کسی حیات نگویدوگرچه این دو صفت نیست از حسابِ صفاتش
۳
هزار تشنه بر آن چشمۀ حیات فرو شدبه اختیار و یکی آرزو نکرد نجاتش
۴
چه جهد کردم و هم از قضایِ عشق نجستمچه اختیار کسی را که رفت صبر و ثباتش
صفحهٔ ۱ از ۴