خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردانه وار بر گذر از آرزوی خویشدیگر مبین به دیده خود دیده سوی خویش
۲
روی دل کسان نتوان دید و روی دوستگر روی دوست خواهی منگر به روی خویش
۳
ور برگ ترک خویشتنت نیست در سلوکبیرون مشو ز جدول پرگار کوی خویش
۴
دعوی دوستی تو در دوستی دوستآنگه مسلم است که باشی عدوی خویش
صفحهٔ ۱ از ۲