خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم و گوشه تنهایی و بی یاری خویشگشته مشغول به کار خود و بیکاری خویش
۲
ساکن کنجم و دیوانه شده‌ستم از چهاز دل آزاری اصحاب و سبک باری خویش
۳
شیوه ای هست مرا بی غرض از ای هم نفسانزود در هم شوم از فرط دل آزاری خویش
۴
التفاتم نه به خود باشد و نه هم به کسیلاجرم ساخته ام با دل و دلداری خویش
صفحهٔ ۱ از ۳