خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برخیز تا کنیم صبوحی هوای باغکز فیض ابر گشت منور فضای باغ
۲
خوش وقتِ اهل فیض که بر گردن آورندهر بامداد رخت سوی تخت جای باغ
۳
در نیفه های غنچه نهادند نافه هاتا مشک بیز کرد نسیمش هوای باغ
۴
شادی روی آنکه به شادی علی الصباحبر ما کند گشاده درِ دل گشای باغ
صفحهٔ ۱ از ۳