خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر ما گر اعتراض کند مدّعی چه باکبر آستانِ دوست مقیمیم هم چو خاک
۲
عین الیقین معاینه می بین و دور باشهم چون من از وساوسِ تشبیه و اشتکاک
۳
چنگال در مزن به گریبانِ ما گریزاز زمره یی که دامنِ عفّت زدند چاک
۴
عاقل نشد هنوز برین امتحان محیطتا عشق از برایِ چه آمد درین مغاک
صفحهٔ ۱ از ۳