خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فسردگان چه شناسند قدرِ سورِ فلککه عاشق است که نشناسد از قدم تارک
۲
به وصف و شرح چه حاجت درین سخن شک نیستدر آفتاب کسی را چه اشتباه و چه شک
۳
کمالِ عشق نمی دانی و مرا هم نیستسر و دلی که به برهان صفت کنم یک یک
۴
به عقل اگرچه شریف است عشق نتوان باختبه نردبان نتوان بر سماک شد ز سمک
صفحهٔ ۱ از ۲