خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق اگر باز گرفتی ز گریبانم چنگخونِ دل برمژه از دیده نبودی آونگ
۲
رنگ پوشیدم و هم رنگ نمی شد با منهم بینداختمش نه منم اکنون و نه رنگ
۳
تا دل و دیده نخواهند و نبینند به کسکلبۀ کنج گرفتم ز فضایِ دلِ تنگ
۴
خود نه من بودم و نه دیده و نه دل بر کارعشق در خانه و من با دل و با دیده به جنگ
صفحهٔ ۱ از ۳