خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو ملامت مکن ای مدّعی اینک سر و سنگچه تفاوت کند آن را که نه نام است و نه ننگ
۲
این نه آن آتشِ تیزست که بنشاند آبوین نه آن آهنِ سخت است که بگدازد زنگ
۳
برنگردیم به سنگ از درِ آن سیم انداممی بیارید که ما توبه شکستیم به سنگ
۴
ای که چشمانِ چو آهویِ تو کشته ست مراتا کی از دستِ رقیبت که بلاییست پلنگ
صفحهٔ ۱ از ۳