خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صخره ای بر راهِ ما بود از خیالبرگرفت آن صخره را از ره جمال
۲
غمزه ای کردند از طرفِ نقابعقلِ ما زان غمزه حالی کرد حال
۳
آه از آن شکل و شمایل آه آهدل ببرد از ما بدان غنج و دلال
۴
دل ز بی صبری چو ذرّه مضطربجان به نورالعین در عینِ وصال
صفحهٔ ۱ از ۳