خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق آمد و برفت قرار و ثباتِ دلمضبوط کرد مملکتِ کایناتِ دل
۲
وه وه که چون به دستِ تسلّط فرو گرفتهر هفت پیکرِ تن و هر شش جهاتِ دل
۳
از اشک ریزِ دیده چه گویم مجال نیستگفتن درآن که عاجزم اندر صفاتِ دل
۴
نقصانِ کارِ دل همه از عشقِ قاتل استهر چند هم ز عشق فزاید حیاتِ دل
صفحهٔ ۱ از ۲