خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هیهات اگر به دستِ من استی زمامِ دلهرگز نبردمی دگر از غصّه نامِ دل
۲
بسیار دست و پای زدم در خلاصِ جانرویِ خلاص نیست به حیلت ز دامِ دل
۳
از بدوِ کون اگر غم و دل توأمان نبُدپس بی غم از چه نیست زمانی مقام دل
۴
بادِ صبا میانِ من و دوست محرم استجز او به دوستان که رساند پیامِ دل
صفحهٔ ۱ از ۳