خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا دل ز دنیایِ دون بر گسلکه بس رونقی نیست در آب و گل
۲
سلوکِ تو از خود برون رفتن استشدن با دگر سالکان متّصل
۳
به دنبالِ آن سالکان کی رسیبه احوالِ دنیا چنین مشتغل
۴
گروهی گرفته رهِ فلسفهگروهی دگر مذهبِ معتزل
صفحهٔ ۱ از ۳