خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل از عمرِ گرانمایه چه داری حاصلحاصلی نیست به جز هرزه درایی ای دل
۲
گِردِ پا وسرِ آفاقِ جهان برگشتیاز جهان جز غم و اندوه چه کردی حاصل
۳
بر تو دیرست که بستند مجانین عمدامحضرِ ترکِ خردمندی و کردند سجل
۴
بره و مرغ حلال است بر انسانِ شریفهمه مردار بخوردی و نکردی بسمل
صفحهٔ ۱ از ۳