خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیسان فکند باز عرق بر عذارِگللؤلویِ آب دار نگر در کنار گل
۲
درّاج و سار و فاخته و بلبل و تذروجمع آمدند بارِ دگر روزِ بارِ گل
۳
دیوار و در گرفته و با چوب هایِ خارچندین نگاه بان ز یمیمن و یسارِ گل
۴
بی چاره عندلیب که روزی هزار بارجانش به لب برآمده در انتظارِ گل
صفحهٔ ۱ از ۳