خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنها نی ام اگرچه که تنها نشسته امبا خاصگانِ عالمِ بالا نشسته ام
۲
در من اگر به چشم اضافات بنگرنداین جا نی ام به مرتبه آن جا نشسته ام
۳
می دان حقیقتم به خرابات معتکفاندر نماز اگر به مصلّا نشسته ام
۴
بر متّکایِ سدره از این چارچوبِ شخصپنهان ز خویش رفته و پیدا نشسته ام
صفحهٔ ۱ از ۳