خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در خیال آبادِ خود بنشسته امدر به رویِ نیک و بد بر بسته ام
۲
گو مدارِ چرخ هر چون خواه بادمن چو نقطه ثابت و آهسته ام
۳
فارغم از نام و ننگ و صلح و جنگهیچ دیگر نیست از خود رسته ام
۴
یافتم از چاهِ ظلمانی خلاصزان که در حبل المتین پیوسته ام
صفحهٔ ۱ از ۲