خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ازین ورطه بیرون شوی نیستمغمِ دنیی و دین جوی نیستم
۲
هوایِ زمین و زمان در سرمنگنجند هرگز هَوی نیستم
۳
برین کهنه خُلقانِ خود قانعمبدل گو مباش ار نوی نیستم
۴
چو گنجم درین کُنج و بس فارغمکه چون باد هرزه دوی نیستم
صفحهٔ ۱ از ۲