خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا به جان و دل از جان و دل وفادارمکه من خود از همه ملکِ جهان ترا دارم
۲
کسی به جایِ تو باشد مرا چه می گویمنعوذبالله اگر هرگز این روا دارم
۳
سرم به تیغ بباید برید اگر به خطاز طوقِ عهدِ تو گردن دمی جدا دارم
۴
به آرزویِ دلم در نمی شود چه کنمز پای بوسِ تو دستی که بر دعا دارم
صفحهٔ ۱ از ۳