خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دیده ی دل ناظر به هر چه در نگرمخیال دوست بود در برابر نظرم
۲
حریف ناز نداند که همنشین نیازچه گونه می گذراند شبان تا سحرم
۳
سر از طریق وفا بر نمی توان پیچیدکه بر خلاف محبت قدم نمی سپرم
۴
به بال شوق چنان می پراندم خاطرکه در هوای ارادت چو مرغ تیز پرم
صفحهٔ ۱ از ۳