خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من از این عهده کی برون آیمبی دلیلی به راه چون آیم
۲
تو بخوان تا توانم آمد منتو ببر تا ز خود برون آیم
۳
گر به معراج ارتقا دهی امسقف افلاک را ستون آیم
۴
عدم است انتکاس و می دانمکه ز بالای سرنگون آیم
صفحهٔ ۱ از ۳