خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما چو از بَدْوِ ازل باده‌پرست آمده‌ایمپس یقین است که مستان ز الست آمده‌ایم
۲
قول تحیون و تَموتون نه نبی فرموده‌ستمست خواهیم شدن باز که مست آمده‌ایم
۳
مستی ما نه ز خمرست بیا تا بینینیستانیم که در عالم هست آمده‌ایم
۴
عاقبت صحبت خورشید ندارد خفاشما روانیم نه از بهر نشست آمده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲