خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ساغر الست به رغبت کشیده‌ایمقالوابلی به گوشِ ارادت شنیده‌ایم
۲
گر مستی کنیم ز بی طاقتی رواستکآن روز کاسه هایِ لبالب کشیده‌ایم
۳
نه نه قدح کشان دگران اند ما نه‌ایمما جرعه یی ز جرعه ی ایشان چشیده‌ایم
۴
دیرست تا نهالِ مودّت به مهرِ دلبر جویْ بارِ روضه ی جان پروده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳