خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا بگوی به یارم که باز می‌آیمبه جان رسیده سویِ دل نواز می‌آیم
۲
چو حاجیان به سویِ کعبه ی زیارتِ دوستبه دیده هر قدمی‌در نماز می‌آیم
۳
به بر گرفته میانِ تو کی بود که چو خضرکنارِ چشمه ی حیوان فراز می‌آیم
۴
ز در درآیی و صحنِ سرا بیاراییتو می‌خرامی‌و من پیش باز می‌آیم
صفحهٔ ۱ از ۲