خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بقایِ عمرِ تو بادا گزینه یارِ قدیمکه ما ز هجرِ تو کردیم جان به حق تسلیم
۲
وداعِ روزِ جدایی زهی قیامتِ نقدفراقِ یارِ گرامی زهی عذابِ الیم
۳
نعوذ بالله اگر دشمنم به کام رسدکه کام رانیِ بدخواه غصّه‌ای‌ست عظیم
۴
درین بلا که منم هم نی‌ام ز حق نومیدبسی رسند به امّیدِ دل ز موضعِ بیم
صفحهٔ ۱ از ۲