خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما که مستانِ الستیم چنان مستانیمکه دگر حاجتِ آن نیست که می بستانیم
۲
نیستی چیست نماندن نفسی بر یک حالاستحالت نکند هستی و ما هستانیم
۳
ساکنانیم و همه طوفِ سماوات کنیمخامشانیم و چون بلبل همه سَدْدَستانیم
۴
گه لگد کوبِ رقیبان چو بساطِ چمنیمگه خوش و تازه و خندان چو گلِ بستانیم
صفحهٔ ۱ از ۲