خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل گم کرده‌ی خود را ز کجا می‌جویمروز و شب در طلبش گرد جهان می‌پویم
۲
مگر از آهِ دلِ سوخته یابم اثریهر کجا می‌رسم از خاک هوا می‌بویم
۳
تا مگر زو خبری یابم و بویی شنومغمِ دل با همه کس می‌روم و می‌گویم
۴
خود سر از پیش نیارم ز خجالت برداشتکه ببرد آتشِ این حادثه آب از رویم
صفحهٔ ۱ از ۲