خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما از آن مستان که پنداری نِه‌ایملایقِ مستی و هشیاری نِه‌ایم
۲
از گران‌بارانِ حملِ فطرتیمزان گران‌جانان سرباری نِه‌ایم
۳
گو میامیزید با ما اهلِ‌دلزان که ما در بندِ دلداری نِه‌ایم
۴
یار اگر بر در زند ما را رواستزان که شایسته‌ی یاری نِه‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۱