خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر من ای ماه روی مهربانای مَلَک بر بام حسنت سایه بان
۲
گر گناهی کرده ام بگشای لبتا چرا بربسته ای با من زبان
۳
بیش ازین ابرو ترش بر من مدارهم چرا این تلخ از آن شیرین دهان
۴
رحم کن بر مردم چشمم ببخشکز تو در خون است روزان و شبان
صفحهٔ ۱ از ۳