خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به غم بنشسته ام سر در گریبانز اندوه عزیزان و حبیبان
۲
مزاج دوستان رفتم بدیدمگرفتم نبض هر یک چون طبیبان
۳
ملالت شان مرامی داشت گفتیچو مهمانی به بُن گاه غریبان
۴
به خود گفتم عجب نبود که نفرتکنند از صحبت لنبان لبیبان
صفحهٔ ۱ از ۳