خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باد صبا رَو ز سپاهان به قهستانبگذر چو به قاین رسی از طرف گل¬ستان
۲
یاران مرا در چمن باغ طلب کناز جام صبوحی شده مستان و چه مستان
۳
مستان که به یک جام دو عالم بفروشندوآن گه نخرند از فلکِ شعبده دستان
۴
در پای گل ایشان همه هم زانوی عشرتمن در غم ایشان چو عنادل همه دستان
صفحهٔ ۱ از ۳