خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنفشه زار برآمد ز طرفِ لاله¬ستاندرونِ خطّ سیه چشمه زلال است آن
۲
بدین قَدَر که کسی گفت بود و هست خداکجا خدای¬شناسی بود خیال است آن
۳
بیا و پرده برانداز تا نگاه کنندمقلّدان که بهشت است یا جمال است آن
۴
مُرید راه خدا گر طمع کند به خداکه بی دلیل به جایی رسد محال است آن
صفحهٔ ۱ از ۲