خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از من ای باد سلامی به فلانی برسانبوسه ای بر لبِ تنگ دهانی برسان
۲
از دو دستِ منِ سرگشته اگر دست دهدکمری ساز و به باریک میانی برسان
۳
در برش گیر و بسی خدمت اخلاص از منبه زبانی خوش و پاکیزه بیانی برسان
۴
تا مگر کم رود آبِ سرم از خاکِ درشوقتِ بازآمدن ای باد نشانی برسان
صفحهٔ ۱ از ۲