خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
متنعمّان چه دانند مشقت فقیرانکه چگونه روز باشد شب حبس بر اسیران
۲
به زکات حسن رویت نظری بدین گدا کنهمه خواجگان نباشند و توانگران و میران
۳
به وثاق ما کرم کن نفسی درآ و بنشینکه مقام گنج شرط است به کنج های ویران
۴
نه فراغتی مهیا و نه راحتی میسرتو چنین ز من گریزان به مه دی وحزیران
صفحهٔ ۱ از ۳