خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه بایدم دلِ شوریده درجهان بستنکه راست طاقتِ چندین به صبر بنشستن
۲
اگر ز مطرب و می‌خانه توبه دادندمهنوز توبه نکردم ز توبه بشکستن
۳
گدایِ کویِ خراباتیان بُدن به از آنکبه عنف سلطنتی کردن و دلی خستن
۴
به مذهبِ من اگر عارفی تفاوت نیستردا فکندن و زنّار بر میان بستن
صفحهٔ ۱ از ۲