خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آرزویِ چشمم روی تو باز دیدنمحمود را چه خوش‌تر رویِ ایاز دیدن
۲
تلخ است زندگانی بی‌یادِ عیشِ شیرینجان کندن است خود را بی‌دل‌نواز دیدن
۳
بختِ ستیزه کارم تن می‌دهد به خواریخود را نمی‌تواند در عزّ و ناز دیدن
۴
دشمن به طعنه گوید کز دوست می‌شکیبددر وی به صدق باید نه بر مجاز دیدن
صفحهٔ ۱ از ۲