خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخت کاریست ریاضتکشِ هجران بودنخونِ دل خوردن و دور از برِ جانان بودن
۲
نه خلیلیم و نه ایّوب پس آخر تا چندصابری کردن و بر آتشِ سوزان بودن
۳
ای که با وصلِ تو پیوند گرفتم جاویدتا ابد بایدم از هجر هراسان بودن
۴
عیش دانی تو که بیرویِ تو نتوان کردنزنده دانیم که بیبویِ تو نتوان بودن
صفحهٔ ۱ از ۳