خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عشق پروریده تو را درکنارِ حسنوی رسته سر و قدِّ تو بر جویبارِ حسن
۲
ملکِ جمال بر تو مقرّر شود به حکمگرپایْ مردِ لطف کنی دستْیارِ حسن
۳
هم عاقبت وصال میّسر شود که شدزان پس که حزن داشت به وصل انتظارِ حسن
۴
با ما به حسنِ عهد وفا کن که روزگارتا بنگری خراب کند روزِگار حسن
صفحهٔ ۱ از ۲