خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر ای ظالم خدا را یاد کنبنده را بندِ غم آزاد کن
۲
یا به مکتوبی روانم تازه‌داریا به پیغامی دلم را شاد کن
۳
گر چه با دست این سخن در گوشِ تواز دو زلفت حلقه‌ای برباد کن
۴
آخرم روزی به شیرینی بپرسوآنگهم واله‌تر از فرهاد کن
صفحهٔ ۱ از ۲