خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بود؟ کی؟ که در آیم ز درتهمچو زلف تو در افتم ببرت
۲
تا که از بوسه بتاراج دهمشکر ننگت و تنگ شکرت
۳
آه کز زلف تو آمیخت دلمبستۀ موی شدن چون کمرت
۴
همه فتنه شده بر یکدیگرحلقۀ زلف یک اندر دگرت
صفحهٔ ۱ از ۲