خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش با من نگار من آن کردکه به صد سال عذر نتوان کرد
۲
زلف پُربند خود به دستم دادحلّ آن مشکلاتم آسان کرد
۳
قصب از پیش ماه دور انداختآفتابی ز صبح تابان کرد
۴
به شکرخنده چون دهان بگشادپسته را دل ز رشک بریان کرد
صفحهٔ ۱ از ۴