خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن ای دوست اگر بتوان کردهر چه از شور وز شر بتوان کرد
۲
نه دل من که بیک غمزۀ توعالمی زیر و زبر بتوان کرد
۳
چون سر زلف تو از مشک سیاهدلی از خون جگر بتوان کرد
۴
نبود لعل وگرنی چو لبتلبی از تنگ شکر بتوان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳