خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز رویت دستهٔ گل می‌توان کردز زلفت شاخ سنبل می‌توان کرد
۲
ز قدّ چفتۀ من در ره عشقبر آب دیده‌ام پل می‌توان کرد
۳
ز نوک غمزهٔ تو بی‌محاباسزا در دامن گل می‌توان کرد
۴
ز اشک و چهره در عشقت همه سالبه سیم و زر تجمّل می‌توان کرد
صفحهٔ ۱ از ۳