خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه جفا بود کز آن ترک ختن نشنیدمچه محالات کز آن عهد شکن نشنیدم
۲
هر کسی را گوید کو را دهنی هست، و لیکمن بسی جستم و جز نام دهن نشنیدم
۳
تا بدیدم که سمن رنگ رخش بر خود زدپس از آن پیش چمن بوی سمن نشنیدم
۴
راز زلف تو اگرچه ز صبا فاش شده‌ستمن حکایت بجز از مشک ختن نشنیدم
صفحهٔ ۱ از ۲