خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امید راحت از عالم ندارماگر شادیست ورغم هم ندارم
۲
اگر افزون شود خرّم نگردموگر نقصان کند ماتم ندارم
۳
همه عالم دمست و این عجبترکه در عالم یکی همدم ندارم
۴
پذیرفتم من از دست قناعتکه حاجت بر بنی آدم ندارم
صفحهٔ ۱ از ۲