خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان را چو نیست وصل تو حاصل کجا برم؟دل را که شد ز درد تو غافل کجا برم؟
۲
بی وصل جانفزای و حدیث چو شکّرتاین عیش همچو زهر هلاهل کجا برم؟
۳
بگسست چرخ تارِ حیاتم به دست هجرچون وصل نیست گو همه بگسل، کجا برم؟
۴
بنیاد خوشدلیّ من از سیل‌خیز اشکگیرم که خود نگردد باطل، کجا برم؟
صفحهٔ ۱ از ۳