خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز دیدی که ابرِ تر دامنباغ را کرد پر گهر دامن؟
۲
گل ز بهر نثار بر چیدنپیرهن کرد سر بسر دامن
۳
غنچة تنگ چشم را گرچههست پُر خرده‌های زر دامن
۴
از گدایی چو قرص خور بیندباز گیرد ز یکدگر دامن
صفحهٔ ۱ از ۳