خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر شبی با دلی و صد زاریمنم و آب چشم و بیداری
۲
بنماندست آب بر جگرمبس که چشمم کند گهرباری
۳
دل تو از کجا و غم ز کجا؟تو چه دانی که چیست غمخواری؟
۴
آنگه از حال من شوی آگاهکه چو من یک شبی به روز آری
صفحهٔ ۱ از ۳