خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نرگسا! چیستت که پنداریدوش برخاستی ز بیماری
۲
نیست پیدا ز ناتوانی توحالت خواب تو ز بیداری
۳
در خمار شبانه یی زیراجام داری و باده نگساری
۴
چشم برره نهاده چون نگریگر نه در انتظار دلداری؟
صفحهٔ ۱ از ۳