خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم امروز و یکی مطرب و جایی خالیشیشه‌ای پُر ز می و صحن سرایی خالی
۲
خانه‌ای خرد، ولیکن چو نگارستانیخوش و از زحمت هر خانه‌خدایی خالی
۳
نرد و شطرنج به دست آید و در شیوهٔ خویشراستی نیست هم از برگ و نوایی خالی
۴
خیز جانا و بیا تا سه‌به‌سه بنشینیمکه نباشند حریفان ز بلایی خالی
صفحهٔ ۱ از ۳