خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا هین بیار ساغر میتا تنم جان شود چو پیکر می
۲
ماه رویا، چو مهر روشن کنچشمم از گوهر منوّر می
۳
مشک زلفا، چو ناف آهو کنکامم از نکهت معطّر می
۴
عمر و سیم و نشاط و جان و جهانهمه هیچند هیچ در بر می
صفحهٔ ۱ از ۴